Rozdział 11: 4-7

„Przez wiarę Abel złożył Bogu lepszą ofiarę niż Kain, przez nią otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy; Bóg bowiem składa świadectwo nad jego darami, i przez nią po śmierci jeszcze przemawia.  Przez wiarę został przeniesiony Henoch, by nie oglądał śmierci; i nie został znaleziony, dlatego że Bóg go przeniósł; a przed jego przeniesieniem otrzymał świadectwo, że bardzo podobał się Bogu.   A bez wiary nie można podobać się Bogu; ten bowiem, kto zbliża się do Boga, musi wierzyć, że On jest, i że wynagradza tych, którzy Go szukają.  Przez wiarę Noe został ostrzeżony przez Boga o tym, czego jeszcze nie widziano; przejęty czcią zbudował arkę dla ocalenia swojego domu, przez nią wydał wyrok na świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, która jest z wiary. ” TNP

”Dzięki wierze Abel złożył Bogu cenniejszą ofiarę niż Kain - [ofiarę], na podstawie której otrzymał świadectwo, że jest sprawiedliwy, gdy Bóg uznał jego dary - i dzięki tej [wierze], choć umarł, wciąż przemawia.  Dzięki wierze został wzięty Henoch, tak że nie oglądał śmierci i nie znaleziono go, gdyż zabrał go Bóg. Przed zabraniem bowiem otrzymał świadectwo, że się podobał Bogu.   Bez wiary - przeciwnie - nie można podobać się [Bogu]; kto bowiem przychodzi do Boga, musi uwierzyć, że On istnieje i wynagradza tych, którzy Go poszukują.  Dzięki wierze Noe, ostrzeżony o tym, czego jeszcze nie widziano, przejęty [przestrogą] zbudował arkę dla ocalenia swego domu; przez nią wydał wyrok na świat i stał się dziedzicem sprawiedliwości, której miarą jest wiara. ” Przekład dosłowny

Bóg przyjął ofiarę Abla, a odrzucił Kaina, ponieważ Abel złożył dar z wiarą i sercem, wybierając to, co najlepsze (pierwociny), podczas gdy Kain przyniósł dar powierzchownie, z gniewnym sercem gotowym popełnić pierwsze morderstwo na ziemi..

Abel ofiarował najlepsze ze swojej trzody (pierworodne i tłuszcz),  okazując w ten sposób posłuszeństwo idei zadośćuczynienia krwią zwierząt, podczas gdy ofiara Kaina z owoców wydawała się być niechętnym lub niedbałym wysiłkiem, pustym rytuałem  Główne powody różnicy w przyjęciu to, że ​​„przez wiarę Abel złożył lepszą ofiarę”, podczas gdy ofiara Kaina nie wynikała z wiary. Bogu bardziej zależy na sercu i na postawie człowieka oddającego cześć Bogu niż tylko na samym darze. 

Na czym polegała wiara Abla? Dlaczego jego ofiara była lepsza?  Może dlatego, że dał Bogu w ofierze rzeczy dla człowieka najcenniejszej, jaką było samo życie, którego symbolem w przekonaniu Hebrajczyków była krew. Dobrze o tym wiemy, ponieważ z utratą krwi gaśnie również życie.
W oparciu o tę zasadę jedyną prawdziwą ofiarą składaną Bogu, "miła Mu woń" była ofiara
krwi.

Przy okazji możemy słów kilka powiedzieć o zawiści. Zawiść prowadzi do złości, złość prowadzi do nienawiści, a nienawiść – do morderstwa. Zawiść może zatruć całe życie i zabić wszelką dobroć. Po drugie, Kain odkrył nowy rodzaj grzechu - morderstwo - myśl o tym jest straszna i pełna grozy. 

Dalej autor Listu wspomina Henocha. "Henoch [syn Jareda] chodził z Bogiem, a potem już go nie było, bo Bóg go zabrał." Księga Rodzaju 5:24  Nie wiele wiemy o wierze Henocha. Najważniejszą informacją jest ta, ze chodził on z Bogiem. Podobnie jak wspomniany w dzisiejszym fragmencie Noe; " Noe był człowiekiem sprawiedliwym i doskonałym w swoich czasach. I Noe chodził z Bogiem." Księga Rodzaju 6:9

Człowiek wiary chodzi z Bogiem. Co to znaczy chodzić z Bogiem? Chodzenie z Bogiem oznacza kultywowanie intymnej, codziennej i świadomej więzi z Nim oraz dostosowywanie swojego życia do Jego woli. Jest to ciągły, praktyczny styl życia, oparty na posłuszeństwie, zaufaniu i oddaniu, a nie na zwykłej wierze intelektualnej, charakteryzujący się pragnieniem oddawania czci Bogu poprzez czyny.

Określenie 'Halakh' to podstawowy czasownik hebrajski oznaczający „chodzić”, „iść” lub „wyruszać”. Jest to rdzeń pierwotny, występujący ponad 1500 razy w Biblii hebrajskiej, który odnosi się zarówno do ruchu fizycznego, jak i do działań w sensie przenośnym, takich jak prowadzenie życia, zachowanie czy podążanie określoną ścieżką. Stanowi on rdzeń słowa Halacha (prawo żydowskie).

Chodzić z kimś to podróżować z kimś, dzielić z kimś swoje życie przemieszczać się z miejsca na miejsce,  aktywne współdziałanie. Być z kimś w jednym jarzmie.  Bóg zachęca ludzi aby szukali Jego dróg i chodzili nimi. "Teraz więc, Izraelu, czego żąda od ciebie PAN, twój Bóg? Tylko tego, abyś się bał PANA, swego Boga, abyś chodził wszystkimi jego drogami i abyś go miłował, i służył PANU, swemu Bogu, z całego swego serca i całą swoją duszą." Księga Powtórzonego Prawa 10:12

"Kto mądry, niech to zrozumie, kto rozumny, niech to pozna; gdyż drogi Pana są proste, sprawiedliwi nimi chodzą" Ozeasza 14:9

A bez wiary nie można podobać się Bogu; ten bowiem, kto zbliża się do Boga, musi wierzyć, że On jest, i że wynagradza tych, którzy Go szukają. 

Po tych słowach, jako przykład żywej wiary,  jest wymieniony Noe. O Noem możemy powiedzieć więcej. Noe był posłuszny Bogu. Wiara jest mocno powiązana z posłuszeństwem. Człowiek wiary reaguje na Boże ostrzeżenia, choć wydają się one "abstrakcyjne", takie "nie do wiary" Czytamy, że Noe przejęty czcią lub przestrogą zbudował arkę.

Noe jest przedstawiany jako najwyższy wzór wiary, posłuszeństwa i prawości w zepsutym świecie, często stawiany za wzór do naśladowania. Dzięki swojej wierze stał dziedzicem sprawiedliwości.