Teraz chodzi o udowodnienie Jego wyższości nad aniołami. Dowodzenie to było potrzebne ze względu na przekonanie ówczesnych Żydów odnośnie do aniołów. Przekonanie to zrodziło się z odczucia transcendencji Boga. Ludzie coraz bardziej czuli dystans i różnicę, jaka dzieliła ich od Boga. Na skutek tego zaczęli uważać aniołów za pośredników między Bogiem a człowiekiem. Uważali, że aniołowie są w stanie przerzucić most nad przepaścią dzielącą Boga od człowieka, że Bóg mówił do człowieka przez aniołów i że aniołowie zanosili modlitwy człowieka przed oblicze Boże. Proces rozwoju wiary w pośrednictwo aniołów widzimy na jednym przykładzie. Stary Testament powiada o nadaniu Prawa przez Boga bezpośrednio Mojżeszowi bez żadnych pośredników. Jednak w czasach Nowego Testamentu Żydzi wierzyli, że Bóg dał to Prawo najpierw aniołom, a ci następnie przekazali je Mojżeszowi, gdyż bezpośrednie kontakty między człowiekiem a Bogiem wydawały się być rzeczą niemożliwą (por. Dz 7, 53; Gal 3,19).
W tekście tym zauważamy niektóre podstawowe zasady wiary żydowskiej w aniołów. Bóg przebywał w otoczeniu zastępów swoich aniołów (Iz 6; 1 Krl 22,19). Czasem aniołów uważa się za wojsko Boże (Joz 5,14 nn). W języku greckim aniołów określa się słowem aggeloi, a w hebrajskim mal’akim. W obydwóch językach oznacza to posłańca lub anioła. Właściwie posłaniec jest określeniem ogólniejszym. Aniołowie byli istotami, przy pomocy których Bóg posyłał swoje słowo i realizował swoją wolę w świecie ludzkim. Byli oni podobni do eterycznej substancji gazowej, promieniującej jasnym światłem. Zostali oni stworzeni w drugim lub piątym dniu stworzenia. Istoty te nie przyjmowały pokarmów ani napojów fizycznych i nie wydawały na świat potomstwa. Czasem wierzono w ich nieśmiertelność, chociaż mogli być zniszczeni przez Boga, ale, jak później zobaczymy, istniały też pewne odchylenia w wierze co do ich istnienia. Niektórzy z nich, jak serafini i cherubini zawsze znajdowali się wokół tronu Bożego. Mieli oni posiadać większą wiedzę od ludzi, szczególnie jeżeli chodzi o przyszłość, ale nie była to wiedza nabyta we właściwy sposób, lecz oparta na tym, „co zostało usłyszane spoza zasłony”. Uważano ich za entourage (familia) Bożą, za Boży senat. Bóg niczego nie czynił bez konsultacji z nimi. I tak na przykład, gdy Bóg powiedział: „Uczyńmy człowieka” (1 Mojż 1,26), zwracał się do grona swoich anielskich doradców. Często aniołowie protestowali wobec Boga i mieli zastrzeżenia co do Jego celów. Szczególnie sprzeciwiali się oni stworzeniu człowieka i dlatego wielu z nich straciło wtedy swoje życie. Również byli przeciwni nadaniu Prawa i dlatego zaatakowali Mojżesza w drodze na Górę Synaj. U podłoża tej postawy była ich zazdrość i niechęć dzielenia się swoimi uprawnieniami z innymi stworzeniami.
Jeżeli chodzi o liczbę aniołów, to określano ją na miliony. Dosyć późno Żydzi podzielili ich na poszczególne grupy. Jedną z nich stanowiło siedmiu aniołów tronu Bożego, zwanych archaniołami. Najważniejszymi z nich byli Rafael, Uriel, Fanuel, Gabriel, anioł przynoszący poselstwo Boże ludziom, i Michael, anioł troszczący się o los Izraela. Aniołowie wykonywali wiele zadań. Przynosili ludziom Boże poselstwo. Po wykonaniu tego zadania nagle znikali (Sdz 13,20). Z Bożego polecenia interweniowali w wydarzeniach historii (2 Krl 19,35-36). Dwustu aniołów kontrolowało ruch gwiazd i prawidłowość ich orbit. Specjalny anioł odpowiadał za porządek lat, miesięcy i dni. Inny anioł, mocarny książę, był panem mórz. Byli aniołowie szronu, rosy, deszczu, śniegu, gradu, grzmotu i błyskawicy. Aniołowie byli stróżami piekła, doglądali tortur potępionych. Aniołowie zapisywali również każde wypowiedziane przez każdego człowieka słowo. Byli też aniołowie niszczący i karzący. Szatan, anioł śledczy, każdego dnia, z wyjątkiem dnia pojednania, skarżył przed Bogiem na ludzi. Anioł śmierci na rozkaz Boży bezstronnie wykonywał otrzymane polecenia. Każdy naród posiadał swego anioła-stróża, który sprawował nad nim prostasia, władzę. Każda osoba posiadała anioła-stróża. Nawet małe dzieci miały swoich aniołów (Mt 18,10). Tak wielu było tych aniołów, że rabini nawet powiadali: „Każde źdźbło trawy ma swego anioła”.
Istniało jeszcze jedno przekonanie, utrzymywane tylko przez niektórych, mające bezpośredni związek z naszym tekstem. Powszechnie wierzono w nieśmiertelność aniołów, ale niektórzy twierdzili, że aniołowie żyją tylko jeden dzień. Pewne szkoły rabiniczne dowodziły, że „każdego dnia Bóg tworzy nowe zastępy aniołów, które śpiewają przed Nim pieśń i znikają”. „Aniołowie są odnawiani każdego poranku, a po uwielbieniu Boga wracają do strumienia ognia, z którego wyszły”. W 4 Ezd 8, 21 mówi się o Bogu, „przed którym niebiańskie zastępy stoją w strachu i na jedno jego słowo zamieniają się w wiatr i ogień”. W homilii rabinackiej jeden z aniołów powiada: „Bóg zmienia nas każdej godziny... Czasem czyni z nas ogień, a czasem wiatr”. To właśnie miał na uwadze autor Listu do Hebrajczyków mówiąc o Bogu, który swoich aniołów czyni wichrami i płomieniami ognia.
W tej tak bogatej angelologii mógł powstać niebezpieczny pogląd dotyczący interwencji aniołów między Bogiem a ludźmi. Należało więc wykazać, że Syn był większym od aniołów, a kto poznał Syna, nie potrzebował pomocy aniołów. Autor Listu do Hebrajczyków czyni to przez dobór tekstów starotestamentowych, które mówią o wyższości Syna nad aniołami. Cytowanymi tekstami są: Ps 2,7; 2 Sm 7;14; Ps 97,7 lub 5 Mjż 32,43; Ps 104,4; Ps 45,7.14; Ps 97,7 lub Mjż 32,43; Ps. 104,4; Ps 45,7-8; Ps 102, 26-27; Ps 110,1. Niektóre z tych tekstów nieco różnią się od znanych nam wersji, ponieważ autor Listu do Hebrajczyków cytuje je z Septuaginty, greckiego przekładu Starego Testamentu, który nie zawsze zgadza się z oryginałem hebrajskim, będącym podstawą do naszych przekładów. Niektóre z cytowanych tekstów wydają się nam bardzo dziwne. I tak na przykład 2 Sm 7,14 w oryginale mówi o Salomonie, nic nie wspominając o Synu czy Mesjaszu. Również w Psalmie 102,26-27 mówi się o Bogu, a nie o Synu. Jednak pierwotni chrześcijanie gdy znajdowali w tekście słowo syn lub Pan, czuli się upoważnieni do odnoszenia tego słowa do Jezusa.
Autor Listu do Hebrajczyków za wszelką cenę starał się uniknąć niebezpieczeństwa, jakie kryje w sobie piękna nauka o aniołach. Mówi ona o istotach niepodobnych do Jezusa, przy pomocy których człowiek może zbliżyć się do Boga. Chrześcijaństwo poza Jezusem nie potrzebuje jednak żadnych pośredników. Ze względu na Jezusa i Jego dzieło mamy bezpośredni dostęp do Boga. Jak powiada Tennyson:
Wołaj do Niego, – bo On Ciebie słucha,
Wołaj do Boga. On przez swego Ducha
Bliżej jest ciebie niż ręki dotknienie,
Bliżej jest ciebie niż, twe własne tchnienie.
Autor Listu do Hebrajczyków formułuje wielką prawdę: nie potrzebujemy żadnego człowieka ani żadnej nadprzyrodzonej istoty, by przyjść przed oblicze Boże. Jezus Chrystus zburzył wszelkie przeszkody i otworzył nam bezpośredni dostęp do Boga.
Fragment pochodzi z komentarza do Listu do Hebrajczyków Williama Barclay'a
sobota, 29 sierpnia 2020
Rozdział 1: 13-14
„Do którego też z aniołów kiedykolwiek powiedział: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy? Czy nie są oni wszyscy duchami służebnymi, posyłanymi, by służyć [ku posłudze] tym, którzy mają odziedziczyć [osiągnąć][uczestniczyć w][dostać w udziale] zbawienie?”
Ten fragment mówi o wyższości Syna nad aniołami. Dla nas to jest dość oczywiste, ale czy na pewno? Dla Żydów w tamtym czasie to nauczanie było potrzebne, ponieważ przypisywali aniołom bardzo ważną rolę w życiu. Obecnie też wiemy, że aniołowie są ku pomocy człowiekowi. Małe dzieci modlą się; „Aniele Boży, stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój…” Tymczasem w Chrystusie mamy coś o wiele więcej niż wsparcie ze strony aniołów. O tym przekonamy się w następnych rozdziałach.
Aniołowie są służebnymi duchami. Użyty tu grecki wyraz ‘diakonian’ oznacza posługę diakońską, co oznacza nie tyle pośrednictwo miedzy człowiekiem a Bogiem, ale obecność i pomoc przy codziennych naszych obowiązkach. Ciekawe prawda? Anioł Boży staje też w naszej obronie, był z Danielem w lwiej jamie, a potem z Piotrem w więzieniu.
W Psalmie 34:7 czytamy; „Anioł PANA rozbija obóz dokoła tych, którzy się go boją, i wybawia ich.”
Siądź po mojej prawicy
Autor Listu cytuje Psalm Dawida. „Powiedział PAN do mego Pana: Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy.” Psalm 110:1 Słowa te cytuje też Jezus w rozmowie z faryzeuszami; „I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?” Mateusza 22:44 Mamy tutaj dwie ważne myśli. Pierwsza to ta, że Syn siedzi na tronie wraz z Ojcem, po Jego prawej stronie. Czy to oznacza, że są dwie oddzielne osoby? I czy w Niebie jest szeroki złoty tron, mogący pomieścić dwie osoby? Nie, nic z tych rzeczy. To jest przenośnia, próba, powtarzam próba uzmysłowienia nam duchowej rzeczywistości, której nie jesteśmy w stanie do końca zrozumieć. Pan Jezus powiedział; „Ja i Ojciec jedno jesteśmy.” Jana 10:30 Ta doskonała, duchowa jedność w panowaniu, jest tu uwidoczniona we wspólnym zasiadaniu Ojca i Syna na Tronie.
”Mówi mu [najwyższemu kapłanowi] Jezus: Tak, to Ja. A powiadam wam, odtąd zobaczycie Syna Człowieczego siedzącego po prawicy Mocy i przychodzącego na obłokach nieba.” Mateusza 26:64
”Któż potępi? Chrystus jest tym, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który też jest po prawicy Boga i wstawia się za nami.” Rzymian 8:34
”A on [Szczepan] , pełen Ducha Świętego, patrzył uważnie w niebo i ujrzał chwałę Boga i Jezusa stojącego po prawicy Boga. I powiedział: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga.” Dzieje 7:55,56
Warto tu zwrócić uwagę na stojącego Syna, który widząc to barbarzyństwo Żydów wstał i stojąc oglądał ukarminowanie Szczepana.
”Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi.” Kolosan 3:1,2
”i oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego, i jak nadzwyczajna jest wielkość mocy Jego wobec nas, którzy wierzymy dzięki działaniu przemożnej siły jego, jaką okazał w Chrystusie, gdy wzbudził go z martwych i posadził po prawicy swojej w niebie ponad wszelką nadziemską władzą i zwierzchnością, i mocą, i panowaniem, i wszelkim imieniem, jakie może być wymienione, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym;” Efezjan 1:18-21
”Była ona [Arka Noego] obrazem tej [wody], która zbawia was również teraz przez chrzest: nie przez usunięcie brudu ciała, ale przez modlitwę do Boga o czyste sumienie, dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, który wstąpiwszy do nieba, siedzi po prawicy Boga, a poddani Mu są Aniołowie, Moce i Potęgi.” 1 Piotra 3:21,22
Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy
Druga ważna myśl, to przypomnienie, że uczestniczymy w globalnym konflikcie, że w świecie duchowym trwa wojna, a ma to wpływ na to co fizycznie dzieje się na ziemi, wokół nas. Dzisiaj wiele osób drwi sobie z teorii spiskowych, ale musimy być świadomi, że pewien spisek, bunt wobec Boga miał i ma miejsce. O tym czytamy w Księdze Objawienia.
”Wreszcie nadejdzie koniec. Wtedy Chrystus zniszczy wszelkie księstwo, władzę i potęgę, a królestwo przekaże Bogu Ojcu. Bo trzeba, aby Chrystus królował tak długo, aż wszystkich nieprzyjaciół położy u swoich stóp. Śmierć będzie ostatnim wrogiem, który zostanie zniszczony.” 1 Koryntian 15:24-26
”A każdy kapłan sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów; lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej, oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego.” Hebrajczyków 10:13
Którzy mają odziedziczyć zbawienie
W wierszu 14 mamy mowę o odziedziczeniu zbawienia. Użyty tutaj grecki wyraz ‘kleronomein’ jest różnie tłumaczony jako; odziedziczyć, dostąpić, uczestniczyć w, osiągnąć, nabyć, dostać w udziale. Tymczasem to jest bardzo ciekawy wyraz, który oznacza otrzymanie czegoś drogą losowania. Dlatego uważam, że najlepszym tłumaczeniem tego miejsca byłoby; "którzy mają dostać w udziale zbawienie".
Ten fragment mówi o wyższości Syna nad aniołami. Dla nas to jest dość oczywiste, ale czy na pewno? Dla Żydów w tamtym czasie to nauczanie było potrzebne, ponieważ przypisywali aniołom bardzo ważną rolę w życiu. Obecnie też wiemy, że aniołowie są ku pomocy człowiekowi. Małe dzieci modlą się; „Aniele Boży, stróżu mój, ty zawsze przy mnie stój…” Tymczasem w Chrystusie mamy coś o wiele więcej niż wsparcie ze strony aniołów. O tym przekonamy się w następnych rozdziałach.
Aniołowie są służebnymi duchami. Użyty tu grecki wyraz ‘diakonian’ oznacza posługę diakońską, co oznacza nie tyle pośrednictwo miedzy człowiekiem a Bogiem, ale obecność i pomoc przy codziennych naszych obowiązkach. Ciekawe prawda? Anioł Boży staje też w naszej obronie, był z Danielem w lwiej jamie, a potem z Piotrem w więzieniu.
W Psalmie 34:7 czytamy; „Anioł PANA rozbija obóz dokoła tych, którzy się go boją, i wybawia ich.”
Siądź po mojej prawicy
Autor Listu cytuje Psalm Dawida. „Powiedział PAN do mego Pana: Usiądź po mojej prawicy, aż położę twoich wrogów jako podnóżek pod twoje stopy.” Psalm 110:1 Słowa te cytuje też Jezus w rozmowie z faryzeuszami; „I powiedział im: Jakże więc Dawid w Duchu nazywa go Panem, mówiąc: Powiedział Pan memu Panu: Siądź po mojej prawicy, aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy?” Mateusza 22:44 Mamy tutaj dwie ważne myśli. Pierwsza to ta, że Syn siedzi na tronie wraz z Ojcem, po Jego prawej stronie. Czy to oznacza, że są dwie oddzielne osoby? I czy w Niebie jest szeroki złoty tron, mogący pomieścić dwie osoby? Nie, nic z tych rzeczy. To jest przenośnia, próba, powtarzam próba uzmysłowienia nam duchowej rzeczywistości, której nie jesteśmy w stanie do końca zrozumieć. Pan Jezus powiedział; „Ja i Ojciec jedno jesteśmy.” Jana 10:30 Ta doskonała, duchowa jedność w panowaniu, jest tu uwidoczniona we wspólnym zasiadaniu Ojca i Syna na Tronie.
”Mówi mu [najwyższemu kapłanowi] Jezus: Tak, to Ja. A powiadam wam, odtąd zobaczycie Syna Człowieczego siedzącego po prawicy Mocy i przychodzącego na obłokach nieba.” Mateusza 26:64
”Któż potępi? Chrystus jest tym, który umarł, więcej, zmartwychwstał, który też jest po prawicy Boga i wstawia się za nami.” Rzymian 8:34
”A on [Szczepan] , pełen Ducha Świętego, patrzył uważnie w niebo i ujrzał chwałę Boga i Jezusa stojącego po prawicy Boga. I powiedział: Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga.” Dzieje 7:55,56
Warto tu zwrócić uwagę na stojącego Syna, który widząc to barbarzyństwo Żydów wstał i stojąc oglądał ukarminowanie Szczepana.
”Jeśli więc razem z Chrystusem powstaliście z martwych, szukajcie tego, co w górze, gdzie Chrystus zasiada po prawicy Boga. Myślcie o tym, co w górze, nie o tym, co na ziemi.” Kolosan 3:1,2
”i oświecił oczy serca waszego, abyście wiedzieli, jaka jest nadzieja, do której was powołał, i jakie bogactwo chwały jest udziałem świętych w dziedzictwie jego, i jak nadzwyczajna jest wielkość mocy Jego wobec nas, którzy wierzymy dzięki działaniu przemożnej siły jego, jaką okazał w Chrystusie, gdy wzbudził go z martwych i posadził po prawicy swojej w niebie ponad wszelką nadziemską władzą i zwierzchnością, i mocą, i panowaniem, i wszelkim imieniem, jakie może być wymienione, nie tylko w tym wieku, ale i w przyszłym;” Efezjan 1:18-21
”Była ona [Arka Noego] obrazem tej [wody], która zbawia was również teraz przez chrzest: nie przez usunięcie brudu ciała, ale przez modlitwę do Boga o czyste sumienie, dzięki zmartwychwstaniu Jezusa Chrystusa, który wstąpiwszy do nieba, siedzi po prawicy Boga, a poddani Mu są Aniołowie, Moce i Potęgi.” 1 Piotra 3:21,22
Aż położę twoich nieprzyjaciół jako podnóżek pod twoje stopy
Druga ważna myśl, to przypomnienie, że uczestniczymy w globalnym konflikcie, że w świecie duchowym trwa wojna, a ma to wpływ na to co fizycznie dzieje się na ziemi, wokół nas. Dzisiaj wiele osób drwi sobie z teorii spiskowych, ale musimy być świadomi, że pewien spisek, bunt wobec Boga miał i ma miejsce. O tym czytamy w Księdze Objawienia.
”Wreszcie nadejdzie koniec. Wtedy Chrystus zniszczy wszelkie księstwo, władzę i potęgę, a królestwo przekaże Bogu Ojcu. Bo trzeba, aby Chrystus królował tak długo, aż wszystkich nieprzyjaciół położy u swoich stóp. Śmierć będzie ostatnim wrogiem, który zostanie zniszczony.” 1 Koryntian 15:24-26
”A każdy kapłan sprawuje codziennie swoją służbę i składa wiele razy te same ofiary, które nie mogą w ogóle zgładzić grzechów; lecz gdy On złożył raz na zawsze jedną ofiarę za grzechy, usiadł po prawicy Bożej, oczekując teraz, aż nieprzyjaciele jego położeni będą jako podnóżek stóp jego.” Hebrajczyków 10:13
Którzy mają odziedziczyć zbawienie
W wierszu 14 mamy mowę o odziedziczeniu zbawienia. Użyty tutaj grecki wyraz ‘kleronomein’ jest różnie tłumaczony jako; odziedziczyć, dostąpić, uczestniczyć w, osiągnąć, nabyć, dostać w udziale. Tymczasem to jest bardzo ciekawy wyraz, który oznacza otrzymanie czegoś drogą losowania. Dlatego uważam, że najlepszym tłumaczeniem tego miejsca byłoby; "którzy mają dostać w udziale zbawienie".
środa, 26 sierpnia 2020
Rozdział 1: 10-12
"Oraz: [I][Powiedział, też] Tyś, Panie, na początku ugruntował ziemię [założyłeś jej fundamenty], i niebiosa są dziełem rąk twoich; one przeminą, ale Ty zostajesz [trwasz]; I wszystkie jako szata zestarzeją się, i jako płaszcz je zwiniesz, jako odzienie, i przemienione zostaną; ale tyś zawsze ten sam i nie skończą się lata twoje."
„Lecz do Syna mówi…” W tym fragmencie sam Ojciec nazywa Syna, Bogiem i Panem, a także Stworzycielem.Nie autor Listu, ale sam Ojciec informuje nas, że Syn jest Stwórcą i że jest wieczny.
Mamy tutaj cytat z Księgi Psalmów. „Tyś z dawna założył ziemię, A niebiosa są dziełem rąk twoich. One zginą, Ty zaś zostaniesz, I wszystkie jak szata się zużyją; Jak szata, która się zmienia, one się zmienią. Ale ty pozostaniesz ten sam I nie skończą się lata twoje.” Psalm 102:26-28
Widzimy, że w tych dwóch fragmentach jest mowa o Bogu. W Psalmach Dawid pisał o Bogu JHWH, a zapisał słowa Ojca o Synu, które teraz czytamy w Liście do Hebrajczyków.
Syn nie przemija. Był, jest i będzie na wieki wieków. Czytaliśmy już o tym w wierszu ósmym; „lecz [Ojciec mówi] do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków.” Wiekuiste królestwo Syna zapowiadali również prorocy ST Izajasz i Daniel;
„Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów.” Izajasza 9:5,6
”I widziałem w widzeniach nocnych: Oto na obłokach niebieskich przyszedł ktoś, podobny do Syna Człowieczego; doszedł do Sędziwego i stawiono go przed nim. I dano mu władzę i chwałę, i królestwo, aby mu służyły wszystkie ludy, narody i języki, Jego władza - władzą wieczną, niezmienną, jego królestwo – niezniszczalne.” Daniela 7:13,14
Przeczytajmy jeszcze fragment z Księgi Objawienia; ”I zatrąbił siódmy anioł, i odezwały się donośne głosy w niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków. A dwudziestu czterech starszych, którzy siedzą przed Bogiem na swoich tronach, upadło na twarze i oddało Bogu pokłon; Mówiąc: Dziękujemy tobie, Panie Boże Wszechmogący, który jesteś i który byłeś, i który masz przyjść, że wziąłeś swą potężną moc i objąłeś królestwo.” Objawienie 11:15-17
Niebiosa są dziełem rąk Syna. Syn był rękoma Ojca w procesie stwarzania, jako „ręce” Boga, brał udział w ukształtowaniu człowieka z prochu ziemi, a następnie ukształtował zwierzęta.
W naszym dzisiejszym fragmencie jest też mowa o przemijaniu „zużytej” ziemi i nieba, które Pan Bóg zwinie niczym płaszcz, czy zwój w rulonik. Stare niebo i ziemia ustąpią miejsca nowej ziemi i nowego nieba. W Biblii jest znajdujemy kilka fragmentów o przemijaniu nieba i ziemi.
"Podnieście ku niebu oczy i spojrzyjcie na ziemię w dole! Gdyż niebiosa rozwieją się jak dym, ziemia rozpadnie się jak szata, a jej mieszkańcy poginą jak komary, lecz moje zbawienie będzie trwać wiecznie, a moja sprawiedliwość nie ustanie. Izajasza 51:6
”Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.” Mateusza 24:35;
”I zobaczyłem, gdy otworzył szóstą pieczęć, a oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i słońce stało się czarne jak włosiany wór, a księżyc stał się jak krew. Gwiazdy niebieskie spadły na ziemię, podobnie jak drzewo figowe zrzuca niedojrzałe figi, gdy potrząśnie nim gwałtowny wiatr. I niebo ustąpiło jak zwój zrolowany, a każda góra i wyspa ruszyły się ze swoich miejsc.” Objawienie 6:12-14
„Potem zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo bowiem i pierwsza ziemia przeminęły i nie było już morza.” Objawienie 21:1
O bardziej gwałtownym procesie przemijania ziemi pisał apostoł Piotr; „ A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją [stopią podstawy tego świata], ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną.” 2Piotra 3:10
Ziemia i niebo przeminą i to wszystko co jest z tym związane, kultura, technika, medycyna, ekonomia, sojusze polityczne i wiele innych rzeczy zostanie zwinięte, stopione, zostanie „utylizowane”. Przeciwieństwem tej nietrwałości i zmienności jest Chrystus, o którym tu jest mowa, On jest niezmienny, trwa „na wieki wieków”. „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki.” Hebrajczyków 13:8, a Jego królestwo jest niewzruszone.
„Gdyż ja, PAN, nie zmieniam się.” Malachiasz 3:6
”Przeto okażmy się wdzięcznymi, my, którzy otrzymujemy królestwo niewzruszone, i oddawajmy cześć Bogu tak, jak mu to miłe: z nabożnym szacunkiem i bojaźnią.” Hebrajczyków 12:28
„Lecz do Syna mówi…” W tym fragmencie sam Ojciec nazywa Syna, Bogiem i Panem, a także Stworzycielem.Nie autor Listu, ale sam Ojciec informuje nas, że Syn jest Stwórcą i że jest wieczny.
Mamy tutaj cytat z Księgi Psalmów. „Tyś z dawna założył ziemię, A niebiosa są dziełem rąk twoich. One zginą, Ty zaś zostaniesz, I wszystkie jak szata się zużyją; Jak szata, która się zmienia, one się zmienią. Ale ty pozostaniesz ten sam I nie skończą się lata twoje.” Psalm 102:26-28
Widzimy, że w tych dwóch fragmentach jest mowa o Bogu. W Psalmach Dawid pisał o Bogu JHWH, a zapisał słowa Ojca o Synu, które teraz czytamy w Liście do Hebrajczyków.
Syn nie przemija. Był, jest i będzie na wieki wieków. Czytaliśmy już o tym w wierszu ósmym; „lecz [Ojciec mówi] do Syna: Tron twój, o Boże, na wieki wieków.” Wiekuiste królestwo Syna zapowiadali również prorocy ST Izajasz i Daniel;
„Albowiem dziecię narodziło się nam, syn jest nam dany i spocznie władza na jego ramieniu, i nazwą go: Cudowny Doradca, Bóg Mocny, Ojciec Odwieczny, Książę Pokoju. Potężna będzie władza i pokój bez końca na tronie Dawida i w jego królestwie, gdyż utrwali ją i oprze na prawie i sprawiedliwości, odtąd aż na wieki. Dokona tego żarliwość Pana Zastępów.” Izajasza 9:5,6
”I widziałem w widzeniach nocnych: Oto na obłokach niebieskich przyszedł ktoś, podobny do Syna Człowieczego; doszedł do Sędziwego i stawiono go przed nim. I dano mu władzę i chwałę, i królestwo, aby mu służyły wszystkie ludy, narody i języki, Jego władza - władzą wieczną, niezmienną, jego królestwo – niezniszczalne.” Daniela 7:13,14
Przeczytajmy jeszcze fragment z Księgi Objawienia; ”I zatrąbił siódmy anioł, i odezwały się donośne głosy w niebie mówiące: Królestwa świata stały się królestwami naszego Pana i jego Chrystusa i będzie królować na wieki wieków. A dwudziestu czterech starszych, którzy siedzą przed Bogiem na swoich tronach, upadło na twarze i oddało Bogu pokłon; Mówiąc: Dziękujemy tobie, Panie Boże Wszechmogący, który jesteś i który byłeś, i który masz przyjść, że wziąłeś swą potężną moc i objąłeś królestwo.” Objawienie 11:15-17
Niebiosa są dziełem rąk Syna. Syn był rękoma Ojca w procesie stwarzania, jako „ręce” Boga, brał udział w ukształtowaniu człowieka z prochu ziemi, a następnie ukształtował zwierzęta.
W naszym dzisiejszym fragmencie jest też mowa o przemijaniu „zużytej” ziemi i nieba, które Pan Bóg zwinie niczym płaszcz, czy zwój w rulonik. Stare niebo i ziemia ustąpią miejsca nowej ziemi i nowego nieba. W Biblii jest znajdujemy kilka fragmentów o przemijaniu nieba i ziemi.
"Podnieście ku niebu oczy i spojrzyjcie na ziemię w dole! Gdyż niebiosa rozwieją się jak dym, ziemia rozpadnie się jak szata, a jej mieszkańcy poginą jak komary, lecz moje zbawienie będzie trwać wiecznie, a moja sprawiedliwość nie ustanie. Izajasza 51:6
”Niebo i ziemia przeminą, ale moje słowa nie przeminą.” Mateusza 24:35;
”I zobaczyłem, gdy otworzył szóstą pieczęć, a oto nastąpiło wielkie trzęsienie ziemi i słońce stało się czarne jak włosiany wór, a księżyc stał się jak krew. Gwiazdy niebieskie spadły na ziemię, podobnie jak drzewo figowe zrzuca niedojrzałe figi, gdy potrząśnie nim gwałtowny wiatr. I niebo ustąpiło jak zwój zrolowany, a każda góra i wyspa ruszyły się ze swoich miejsc.” Objawienie 6:12-14
„Potem zobaczyłem nowe niebo i nową ziemię. Pierwsze niebo bowiem i pierwsza ziemia przeminęły i nie było już morza.” Objawienie 21:1
O bardziej gwałtownym procesie przemijania ziemi pisał apostoł Piotr; „ A dzień Pański nadejdzie jak złodziej; wtedy niebiosa z trzaskiem przeminą, a żywioły rozpalone stopnieją [stopią podstawy tego świata], ziemia i dzieła ludzkie na niej spłoną.” 2Piotra 3:10
Ziemia i niebo przeminą i to wszystko co jest z tym związane, kultura, technika, medycyna, ekonomia, sojusze polityczne i wiele innych rzeczy zostanie zwinięte, stopione, zostanie „utylizowane”. Przeciwieństwem tej nietrwałości i zmienności jest Chrystus, o którym tu jest mowa, On jest niezmienny, trwa „na wieki wieków”. „Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki.” Hebrajczyków 13:8, a Jego królestwo jest niewzruszone.
„Gdyż ja, PAN, nie zmieniam się.” Malachiasz 3:6
”Przeto okażmy się wdzięcznymi, my, którzy otrzymujemy królestwo niewzruszone, i oddawajmy cześć Bogu tak, jak mu to miłe: z nabożnym szacunkiem i bojaźnią.” Hebrajczyków 12:28
niedziela, 23 sierpnia 2020
Pilnuj czytania...
Czas wrócić do studium Listu do Hebrajczyków. Od lutego minęło pół roku. To bardzo burzliwy okres ze względu na Covid-19, sytuację polityczną w Polsce i na świecie, i ze względu na to, jak te zewnętrzne czynniki mają wpływ na chrześcijan. Może właśnie warto teraz popatrzeć na List do Hebrajczyków w kontekście tych wydarzeń. Zanim jednak pojawi się kolejny wpis, chciałbym zachęcić Was do systematycznego czytania Biblii - spisanego Słowa Bożego. W Biblii mamy kilka zachęt do jej czytania.
Oto jedno z obowiązków króla w Izraelu ; "A gdy zasiądzie na swoim królewskim tronie, niech sporządzi sobie na zwoju odpis tego Prawa od kapłanów, Lewitów. I będzie go miał u
siebie, i będzie go czytał przez wszystkie dni swojego życia, aby
nauczyć się bojaźni Pańskiej, przestrzegania wszystkich słów tego Prawa i
spełniania tych wszystkich przepisów, aby serce jego nie
wyniosło się ponad jego braci i aby nie odstąpił od przykazania ani w
prawo, ani w lewo, aby był długo królem w Izraelu, on i jego synowie." Ks. Powt. Prawa 17:19,
"Badajcie Pismo Pana i czytajcie: Żadnej z tych rzeczy nie brak, żadna z nich nie pozostaje bez drugiej, gdyż usta Pana to nakazały i jego Duch je zgromadził." Ks. Izajasza 34:16,
"Dlatego ja, Paweł, jestem więźniem Chrystusa Jezusa za was pogan - bo zapewne słyszeliście o darze łaski Bożej, która mi została dana dla waszego dobra, że przez objawienie została mi odsłonięta tajemnica, jak to powyżej krótko opisałem. Czytając to, możecie zrozumieć moje pojmowanie tajemnicy Chrystusowej, "
Efezjan 3:1-4
Uczeń apostoła Pawła, młody człowiek Tymoteusz wśród wielu duszpasterskich obowiązków miał zadanie, by w chrześcijańskich wspólnotach, pilnować czytania.
"Dopóki nie przyjdę, pilnuj czytania, napominania [zachęcania, przypominania], nauki." 1 List do Tymoteusza 4:13
"Po odczytaniu ustępów z zakonu i proroków, zwrócili się do nich przełożeni synagogi, mówiąc: Mężowie bracia, jeżeli macie coś do powiedzenia ku zbudowaniu ludu, mówcie."
Dzieje Apost. 13:15
"czy nie czytaliście, co wam Bóg powiedział w słowach."
Ew. Mateusza 22:31
"Błogosławiony ten, który czyta, i ci, którzy słuchają słów proroctwa i zachowują to, co w nim jest napisane; czas bowiem jest bliski."
(Apokalipsa (Objawienie) 1:3
środa, 5 lutego 2020
Rozdział 1: 8-9
"Lecz do Syna mówi: Twój tron, o Boże, na wieki wieków, berłem sprawiedliwości [prawości] jest berło twego królestwa. Umiłowałeś sprawiedliwość, a znienawidziłeś nieprawość, DLATEGO namaścił cię, o Boże, twój Bóg olejkiem radości [wesela, radosnego uniesienia] bardziej [szczodrzej] niż twoich towarzyszy."
"Tron twój, o Boże [Elohim], trwa na wieki wieków; Berłem sprawiedliwym jest berło królestwa twego. Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz bezprawia; Dlatego pomazał cię Bóg [Elohim]... twój Bóg [Elohim] olejkiem wesela jak żadnego towarzysza twego." Psalm 45:7,8
"Rzekłem: Boże [El] mój, nie zabieraj mnie w połowie dni moich, Wszak lata twoje trwają z pokolenia w pokolenie. Tyś z dawna założył ziemię, A niebiosa są dziełem rąk twoich. One zginą, Ty zaś zostaniesz, I wszystkie jak szata się zużyją; Jak szata, która się zmienia, one się zmienią. Ale ty pozostaniesz ten sam I nie skończą się lata twoje." Psalm 102:26-28
W dzisiejszym fragmencie mamy możliwość przysłuchania się ciekawej wypowiedzi Ojca skierowanej do Syna. W jaki sposób przemawia Ojciec? Otóż poprzez cytowanie Starego Testamentu, przez teksty z Psalmów. I to jest bardzo ciekawe i ważne, ponieważ te fragmenty w ST dokładnie mówią o Bogu ELOHIM, a w NT odnoszą się do Syna.
Dzisiejszy fragment jest dowodem na, odrzucaną przez wielu chrześcijan i Żydów mesjańskich, boskość Syna. To jest jeden z kilku miejsc w którym starotestamentowy fragment odnoszący się do Boga JHWH, Elohim teraz odnosi się do Pana Jezusa.To nie ziemski autor Listu, ale sam Bóg uwiarygadnia boskość i władzę Syna.
Jest duże prawdopodobieństwo, że jedną z przyczyn wycofywania się Braci Żydów z chrześcijaństwa była właśnie nauka o boskości Jezusa, Jego współudziale w stworzeniu i należnej mu czci, przecież w ST zarezerwowanej tylko dla Boga JHWH. Dlatego autor Listu rozpoczyna, nie od pozdrowień, nie od uwag natury ogólnej, ale od nauczania – Kim jest Jezus?
W Kolosan 2:9 czytamy „Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości ” Żydzi nie radzili sobie z takim nauczaniem Pawła i innych apostołów. Odpowiedź na pytanie - Kim jest Jezus ? jest tematem kluczowym dla tego rozdziału.
Przyjrzyjmy się jeszcze jednemu ważnemu miejscu.Dla Mojżesza Skałą był Bóg: ” On jest skałą! Doskonałe jest dzieło jego, Gdyż wszystkie drogi jego są prawe, Jest Bogiem wiernym, bez fałszu, Sprawiedliwy On i prawy.” V Moj. 32:4. Podobnie dla proroka Samuela: „Nikt nie jest tak święty, jak Pan, Gdyż nie ma nikogo oprócz ciebie, Nikt taką skałą jak nasz Bóg.” 1 Sam 2:2, W Psalmie 18: 32 czytamy; "Bo któż jest Bogiem prócz Pana? Lub któż jest Skałą prócz Boga naszego?" A w Liście do Koryntian czytamy, że skałą jest Chrystus, mało tego, Skała ta towarzyszyła ludowi wybranemu w wędrówce do Ziemi Obiecanej.
"Nie chciałbym, bracia, żebyście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy, co prawda, zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze, i wszyscy byli ochrzczeni w [imię] Mojżesza, w obłoku i w morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a ta skała - to był Chrystus." 1 Koryntian 10:4
Dalej czytamy, że Pan Jezus umiłował sprawiedliwość, a znienawidził nieprawość. Można powiedzieć, że sprawdza się przysłowie, Jaki Ojciec taki i Syn. Liberalni teologowie chcą przedstawić Boga Nowego Testamentu nieco łagodniejszego, mniej gniewliwego, bardziej przyjaznego od Tego w ST. Tymczasem czytamy, że Jezus nienawidzi nieprawości. Jego niezmienny stosunek do grzechu, do bezbożników, do wszelkiej nieprawości, niegodziwości i niesprawiedliwości skutkowała namaszczeniem Go olejkiem radości.
I ponownie słowa z Psalmów 89:15; 87:2, czy nie możemy zastosować do osoby Jezusa? "Ramię twoje jest potężne; Mocna jest ręka twoja, A wysoko podniesiona prawica twoja. Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu twego, Łaska i wierność idą przed tobą."; "Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu jego."
"Tron twój, o Boże [Elohim], trwa na wieki wieków; Berłem sprawiedliwym jest berło królestwa twego. Miłujesz sprawiedliwość, a nienawidzisz bezprawia; Dlatego pomazał cię Bóg [Elohim]... twój Bóg [Elohim] olejkiem wesela jak żadnego towarzysza twego." Psalm 45:7,8
"Rzekłem: Boże [El] mój, nie zabieraj mnie w połowie dni moich, Wszak lata twoje trwają z pokolenia w pokolenie. Tyś z dawna założył ziemię, A niebiosa są dziełem rąk twoich. One zginą, Ty zaś zostaniesz, I wszystkie jak szata się zużyją; Jak szata, która się zmienia, one się zmienią. Ale ty pozostaniesz ten sam I nie skończą się lata twoje." Psalm 102:26-28
W dzisiejszym fragmencie mamy możliwość przysłuchania się ciekawej wypowiedzi Ojca skierowanej do Syna. W jaki sposób przemawia Ojciec? Otóż poprzez cytowanie Starego Testamentu, przez teksty z Psalmów. I to jest bardzo ciekawe i ważne, ponieważ te fragmenty w ST dokładnie mówią o Bogu ELOHIM, a w NT odnoszą się do Syna.
Dzisiejszy fragment jest dowodem na, odrzucaną przez wielu chrześcijan i Żydów mesjańskich, boskość Syna. To jest jeden z kilku miejsc w którym starotestamentowy fragment odnoszący się do Boga JHWH, Elohim teraz odnosi się do Pana Jezusa.To nie ziemski autor Listu, ale sam Bóg uwiarygadnia boskość i władzę Syna.
Jest duże prawdopodobieństwo, że jedną z przyczyn wycofywania się Braci Żydów z chrześcijaństwa była właśnie nauka o boskości Jezusa, Jego współudziale w stworzeniu i należnej mu czci, przecież w ST zarezerwowanej tylko dla Boga JHWH. Dlatego autor Listu rozpoczyna, nie od pozdrowień, nie od uwag natury ogólnej, ale od nauczania – Kim jest Jezus?
W Kolosan 2:9 czytamy „Gdyż w nim mieszka cieleśnie cała pełnia boskości ” Żydzi nie radzili sobie z takim nauczaniem Pawła i innych apostołów. Odpowiedź na pytanie - Kim jest Jezus ? jest tematem kluczowym dla tego rozdziału.
Przyjrzyjmy się jeszcze jednemu ważnemu miejscu.Dla Mojżesza Skałą był Bóg: ” On jest skałą! Doskonałe jest dzieło jego, Gdyż wszystkie drogi jego są prawe, Jest Bogiem wiernym, bez fałszu, Sprawiedliwy On i prawy.” V Moj. 32:4. Podobnie dla proroka Samuela: „Nikt nie jest tak święty, jak Pan, Gdyż nie ma nikogo oprócz ciebie, Nikt taką skałą jak nasz Bóg.” 1 Sam 2:2, W Psalmie 18: 32 czytamy; "Bo któż jest Bogiem prócz Pana? Lub któż jest Skałą prócz Boga naszego?" A w Liście do Koryntian czytamy, że skałą jest Chrystus, mało tego, Skała ta towarzyszyła ludowi wybranemu w wędrówce do Ziemi Obiecanej.
"Nie chciałbym, bracia, żebyście nie wiedzieli, że nasi ojcowie wszyscy, co prawda, zostawali pod obłokiem, wszyscy przeszli przez morze, i wszyscy byli ochrzczeni w [imię] Mojżesza, w obłoku i w morzu; wszyscy też spożywali ten sam pokarm duchowy i pili ten sam duchowy napój. Pili zaś z towarzyszącej im duchowej skały, a ta skała - to był Chrystus." 1 Koryntian 10:4
Dalej czytamy, że Pan Jezus umiłował sprawiedliwość, a znienawidził nieprawość. Można powiedzieć, że sprawdza się przysłowie, Jaki Ojciec taki i Syn. Liberalni teologowie chcą przedstawić Boga Nowego Testamentu nieco łagodniejszego, mniej gniewliwego, bardziej przyjaznego od Tego w ST. Tymczasem czytamy, że Jezus nienawidzi nieprawości. Jego niezmienny stosunek do grzechu, do bezbożników, do wszelkiej nieprawości, niegodziwości i niesprawiedliwości skutkowała namaszczeniem Go olejkiem radości.
I ponownie słowa z Psalmów 89:15; 87:2, czy nie możemy zastosować do osoby Jezusa? "Ramię twoje jest potężne; Mocna jest ręka twoja, A wysoko podniesiona prawica twoja. Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu twego, Łaska i wierność idą przed tobą."; "Sprawiedliwość i prawo są podstawą tronu jego."
niedziela, 26 stycznia 2020
Rozdział 1: 5-7
”Do którego bowiem z aniołów [posłańców, zwiastunów]powiedział kiedykolwiek: Ty jesteś moim Synem, ja ciebie dziś zrodziłem? I znowu: Ja będę mu Ojcem, a on będzie mi Synem? I znowu, gdy wprowadza pierworodnego na [zamieszkały] świat, mówi: Niech mu oddają pokłon wszyscy aniołowie [posłańcy] Boga. O aniołach zaś mówi: On czyni swoich aniołów duchami [wiatrami], a swoje sługi płomieniami ognia.”
Z dzisiejszego fragmentu dowiadujemy się, że Pan Jezus jest także pierworodnym Synem Bożym, któremu służą i kłaniają się aniołowie.
Żydzi darzyli aniołów ogromnym szacunkiem. W ST jest wiele miejsc mówiących o ważnej roli aniołów w historii poszczególnych ludzi, a także całego narodu wybranego. Aniołowie byli rzecznikami spraw ludzi, pośrednikami między człowiekiem a Panem Bogiem.
W dzisiejszym fragmencie jest mowa o tym, że Pan Jezus jest kimś o wiele większym od aniołów. Powiedzenie Żydom, że ktoś jest możniejszy od aniołów znaczyło, że muszą oni z większym respektem, zaufaniem i uznaniem obdarzyć Syna Bożego.
Dawid w Psalmie 34:6,7 pisze, że gdy biedak, człowiek w trudnym położeniu zwraca się do Boga, woła o pomoc, o wybawienie, wówczas Pan posyła swego anioła. „Ten oto biedak wołał, a PAN wysłuchał i wybawił go ze wszystkich jego utrapień. Anioł PANA rozbija obóz dokoła tych, którzy się go boją, i wybawia ich.” Teraz taką rolę, rolę aniołów przejął inny wspaniały wybawiciel, jest nim Zbawiciel, Syn Boży Jezus Chrystus. Dla Żydów było to mocne, wręcz rewolucyjne i trudne do przyjęcia stwierdzenie.
"Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.”
Psalm 104:4
W ST Dawid pisze, że aniołowie są duchowymi, płomiennymi niczym ogień, sługami Pana Boga. Natomiast w Nowym Testamencie czytamy, że aniołowie są sługami Pana Jezusa. Kłaniają mu się i oddają cześć.
„Wówczas diabeł go opuścił, a oto aniołowie przystąpili do niego i mu służyli.” Ew. Mateusza 4:11 Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Odtąd ujrzycie niebo otwarte i aniołów Boga wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego. Jana 1:51
Ty jesteś moim [pierworodnym] Synem, ja ciebie dziś zrodziłem
Wprawdzie Biblia mówi o synach Bożych, ale wobec nich nie użyte jest słowo zrodzony, ani pierworodny, jednorodzony… Te określenia są zarezerwowane dla Jezusa jako Syna Bożego. Jest olbrzymia różnica pomiędzy stworzeniem np. człowieka, a urodzeniem Syna. Wszechmogący Bóg rodzi Syna. Czy chodzi o fizyczne urodzenie dziecka? Musimy przyznać z pokorą, ze pewne duchowe sprawy są poza naszymi niedoskonałymi możliwościami poznawczymi. Może bardziej chodzi o tytuł, o pozycję niż o sam fakt narodzin?
W liście do Rzymian 8:29 czytamy; "Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.""I żebym ujawnił wszystkim, jaka jest wspólnota tej tajemnicy ukrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa;" Efezjan 3:10
W powyższych wersetach, a także w naszym dzisiejszym fragmencie mamy użyte greckie słowo ‘prōtotokon’. Słowo to oznacza; pierworodny, pierwszy, wybitny, górujący nad innymi, będący z przodu. Pan Jezus był praprzyczyną stworzenia, jak czytaliśmy w Hebrajczyków 1:2, że przez Jezusa także wszechświat powstał.
W Ew. Jana 1:18 i 3:16 czytamy, "Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam o nim opowiedział."; "Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne."
Pan Jezus jest pierworodnym i jednorodzonym Synem Bożym. Te tytułu mogą odnosić się do czasu, że ktoś musiał się fizycznie urodzić by być pierwszym w rodzinie. Jednak tutaj bardziej chodzi nie o czas narodzin, ale o podkreślenie wyjątkowej pozycji Pana Jezusa, jako Syna Bożego.
Z dzisiejszego fragmentu dowiadujemy się, że Pan Jezus jest także pierworodnym Synem Bożym, któremu służą i kłaniają się aniołowie.
Żydzi darzyli aniołów ogromnym szacunkiem. W ST jest wiele miejsc mówiących o ważnej roli aniołów w historii poszczególnych ludzi, a także całego narodu wybranego. Aniołowie byli rzecznikami spraw ludzi, pośrednikami między człowiekiem a Panem Bogiem.
”I Anioł PANA ukazał mu się w płomieniu ognia, ze środka krzewu. Spojrzał, a oto krzew płonął ogniem, lecz nie spłonął.”; „Anioł bowiem co pewien czas zstępował do sadzawki i poruszał wodę. A kto pierwszy wszedł po poruszeniu wody, stawał się zdrowym, jakąkolwiek chorobą był dotknięty.” ;„Wtedy Nabuchodonozor powiedział: Błogosławiony niech będzie Bóg Szadraka, Meszaka i Abed-Nego, który posłał swego Anioła i wyrwał swoje sługi, którzy mu ufali, którzy nie posłuchali słowa króla, ale oddali swe ciała, aby nie służyć ani oddawać pokłonu żadnemu bogu oprócz swego Boga.”Aniołowie strzegli wejścia do ogrodu Eden, przychodzili do ludzi, odwiedzali ich i rozmawiali nimi, obwieszczali słowo od Pana. Oddawali i nadal oddają, chwałę i cześć Bogu. Szli przed człowiekiem, pomagali w załatwianiu codziennych spraw, wybawiali od zła, towarzyszyli w trudnych chwilach. Anioł Pana wyrwał młodzieńców z pieca ognistego, zamknął paszczę lwom. Aniołowie prowadzili wojny, stawali na czele armii Izraela. Stawali przeciwko ludziom. Dokonywali cudów, wymierzali karę, a czasami zabijali ludzi.
W dzisiejszym fragmencie jest mowa o tym, że Pan Jezus jest kimś o wiele większym od aniołów. Powiedzenie Żydom, że ktoś jest możniejszy od aniołów znaczyło, że muszą oni z większym respektem, zaufaniem i uznaniem obdarzyć Syna Bożego.
Dawid w Psalmie 34:6,7 pisze, że gdy biedak, człowiek w trudnym położeniu zwraca się do Boga, woła o pomoc, o wybawienie, wówczas Pan posyła swego anioła. „Ten oto biedak wołał, a PAN wysłuchał i wybawił go ze wszystkich jego utrapień. Anioł PANA rozbija obóz dokoła tych, którzy się go boją, i wybawia ich.” Teraz taką rolę, rolę aniołów przejął inny wspaniały wybawiciel, jest nim Zbawiciel, Syn Boży Jezus Chrystus. Dla Żydów było to mocne, wręcz rewolucyjne i trudne do przyjęcia stwierdzenie.
"Czynisz swoich aniołów duchami, swe sługi ogniem płonącym.”
Psalm 104:4
W ST Dawid pisze, że aniołowie są duchowymi, płomiennymi niczym ogień, sługami Pana Boga. Natomiast w Nowym Testamencie czytamy, że aniołowie są sługami Pana Jezusa. Kłaniają mu się i oddają cześć.
„Wówczas diabeł go opuścił, a oto aniołowie przystąpili do niego i mu służyli.” Ew. Mateusza 4:11 Zaprawdę, zaprawdę powiadam wam: Odtąd ujrzycie niebo otwarte i aniołów Boga wstępujących i zstępujących na Syna Człowieczego. Jana 1:51
Ty jesteś moim [pierworodnym] Synem, ja ciebie dziś zrodziłem
Wprawdzie Biblia mówi o synach Bożych, ale wobec nich nie użyte jest słowo zrodzony, ani pierworodny, jednorodzony… Te określenia są zarezerwowane dla Jezusa jako Syna Bożego. Jest olbrzymia różnica pomiędzy stworzeniem np. człowieka, a urodzeniem Syna. Wszechmogący Bóg rodzi Syna. Czy chodzi o fizyczne urodzenie dziecka? Musimy przyznać z pokorą, ze pewne duchowe sprawy są poza naszymi niedoskonałymi możliwościami poznawczymi. Może bardziej chodzi o tytuł, o pozycję niż o sam fakt narodzin?
W Liście do Kolosan 1: 15-19 czytamy; "On jest obrazem Boga niewidzialnego i pierworodnym [praprzyczyną]wszelkiego stworzenia. Przez niego [w Nim] bowiem wszystko zostało stworzone, to, co w niebie i to, co na ziemi, to, co widzialne i co niewidzialne, czy trony, czy panowania, czy zwierzchności, czy władze. Wszystko przez niego i dla niego zostało stworzone. On jest przed wszystkim i wszystko istnieje [zaistniało] dzięki niemu. On też jest głową ciała - kościoła; on jest początkiem i pierworodnym z umarłych, aby we wszystkim był pierwszy; Ponieważ upodobał sobie Ojciec, aby w nim zamieszkała cała pełnia;"
W liście do Rzymian 8:29 czytamy; "Tych bowiem, których on przedtem znał, tych też przeznaczył, aby stali się podobni do obrazu jego Syna, żeby on był pierworodny między wieloma braćmi.""I żebym ujawnił wszystkim, jaka jest wspólnota tej tajemnicy ukrytej od wieków w Bogu, który wszystko stworzył przez Jezusa Chrystusa;" Efezjan 3:10
W powyższych wersetach, a także w naszym dzisiejszym fragmencie mamy użyte greckie słowo ‘prōtotokon’. Słowo to oznacza; pierworodny, pierwszy, wybitny, górujący nad innymi, będący z przodu. Pan Jezus był praprzyczyną stworzenia, jak czytaliśmy w Hebrajczyków 1:2, że przez Jezusa także wszechświat powstał.
W Ew. Jana 1:18 i 3:16 czytamy, "Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Syn, który jest w łonie Ojca, on nam o nim opowiedział."; "Tak bowiem Bóg umiłował świat, że dał swego jednorodzonego Syna, aby każdy, kto w niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne."
Pan Jezus jest pierworodnym i jednorodzonym Synem Bożym. Te tytułu mogą odnosić się do czasu, że ktoś musiał się fizycznie urodzić by być pierwszym w rodzinie. Jednak tutaj bardziej chodzi nie o czas narodzin, ale o podkreślenie wyjątkowej pozycji Pana Jezusa, jako Syna Bożego.
wtorek, 14 stycznia 2020
Zasiadł po prawej stronie Majestatu
Czytamy, że Ten który podtrzymuje wszystko słowem swojej mocy, zasiadł po prawej stronie Majestatu na wysokościach. Jest tutaj mowa o Jego Wysokości. List do Hebrajczyków jest traktatem, hymnem o wielkości, dostojeństwie, władzy, chwale i mocy, a także boskości Pana Jezusa Chrystusa.
Podczas rozważania Hebrajczyków 1:3 zwróciłem szczególną uwagę na słowo Majestat. Są to słowa określające wszystko przewyższającą wielkość Tego który zasiada na Tronie. Greckie słowo ‘megalōsynēs’ oznacza wielkość, niewysłowioną wielkość, okazałość, powagę i dostojeństwo. Dotyczy to nie tylko osób, ale np. prawa. Mówi się; „w majestacie prawa”. Budowla może być majestatyczna, wysoka, strzelista góra, imponująca wielkością i okazałością. Wyniesiony do tej, trudnej do opisania, godności.
Jeszcze w innych miejscach autor listu wspomina Majestat w Niebie i miejsce Jezusa po prawicy Bożej w słowach:
"Takiego to przystało nam mieć najwyższego kapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników i wywyższonego ponad niebiosa;" Hebrajczyków 7:26 Na czym polega to wywyższenie?
"A oto podsumowanie tego, co mówimy: [główną myślą tego o czym mówimy jest to] mamy takiego najwyższego kapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach." Hebrajczyków 8:1
"Skoro i my mamy wokół siebie tak wielką chmurę świadków, zrzućmy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas tak łatwo osacza, w cierpliwości biegnijmy w wyznaczonym nam wyścigu; Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga." Hebrajczyków 12:1,2
Dawid pisze, że wielkość Boga jest niezbadana [niezgłębiona], a on sam wysławia wspaniałość chwały Bożego Majestatu, i zachęca do tego kolejne pokolenia
W Psalmie 145 :3-5 czytamy; "Wielki jest PAN i godzien wielkiej chwały, a jego wielkość jest niezbadana. Pokolenie pokoleniu będzie wychwalać twoje dzieła i opowiadać o twoich potężnych czynach. Będę wysławiać wspaniałość chwały twojego majestatu i twoje cudowne dzieła. I będą mówić o mocy twoich straszliwych czynów, a ja będę opowiadać twoją wielkość.
Kiedy trwał proces Jezusa, On sam wspomniał o swoim miejscu po prawicy Boga. To dodatkowo rozzłościło najwyższego kapłana. Czytamy o tym w Mateusza 26:63-65
"Lecz Jezus milczał. A najwyższy kapłan powiedział mu: Zaklinam cię na Boga żywego, abyś nam powiedział, czy ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym? Odpowiedział mu Jezus: Ty powiedziałeś. Ale mówię wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego siedzącego po prawicy mocy Boga i przychodzącego na obłokach niebieskich. Wtedy najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i powiedział: Zbluźnił! Czyż potrzebujemy jeszcze świadków? Oto teraz słyszeliście bluźnierstwo." Mateusza 26:63-65
Przypomnijmy sobie jeszcze widzenie Szczepana. Co on widzi, tuż przed swoją męczeńską śmiercią?
"A on, pełen Ducha Świętego, patrzył uważnie w Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga.niebo i ujrzał chwałę Boga i Jezusa stojącego po prawicy Boga. I powiedział: " Dzieje 7:55,56
I jeszcze jedno ważne miejsce, które informuje nas o tym, że Chrystus będąc Zwycięzcą, zasiada z Ojcem na tronie. I to nie wszystko. Jest tam miejsce dla tych którzy zwyciężą...
"Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną. Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie." Objawienie 3:20,21
Dalej w Liście do Efezjan czytamy; "Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego; Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych; I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły. Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich; Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym." Efezjan 1:17-21
"Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię; Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca." Filipian 2:9,11
"Czy nie Ja, Pan, poza którym nie ma Boga? Oprócz mnie nie ma żadnego boga sprawiedliwego i wybawiciela. Do mnie się zwróćcie, wszystkie krańce ziemi, abyście były zbawione, bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego. Przysiągłem na siebie, z moich ust wyszła prawda, słowo niezmienne, że przede mną będzie się zginać wszelkie kolano, będzie przysięgał wszelki język, mówiąc: Jedynie w Panu jest zbawienie i moc, do niego przyjdą ze wstydem wszyscy, którzy się na niego gniewali. Lecz wszelkie potomstwo Izraela uzyska w Panu zbawienie i chlubić się nim będzie." Izajasza 45:21-25
Warto zwrócić uwagę na kompatybilność tego proroctwa ze wyżej zacytowanymi słowami Pawła w Liście do Filipian.
"Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki."
List do Hebrajczyków 13:8
”Jedynemu mądremu Bogu, Zbawicielowi naszemu, niech będzie chwała i majestat, moc i władza, teraz i po wszystkie wieki.” Amen. Juda 1:25
Podczas rozważania Hebrajczyków 1:3 zwróciłem szczególną uwagę na słowo Majestat. Są to słowa określające wszystko przewyższającą wielkość Tego który zasiada na Tronie. Greckie słowo ‘megalōsynēs’ oznacza wielkość, niewysłowioną wielkość, okazałość, powagę i dostojeństwo. Dotyczy to nie tylko osób, ale np. prawa. Mówi się; „w majestacie prawa”. Budowla może być majestatyczna, wysoka, strzelista góra, imponująca wielkością i okazałością. Wyniesiony do tej, trudnej do opisania, godności.
Jeszcze w innych miejscach autor listu wspomina Majestat w Niebie i miejsce Jezusa po prawicy Bożej w słowach:
"Takiego to przystało nam mieć najwyższego kapłana: świętego, niewinnego, nieskalanego, oddzielonego od grzeszników i wywyższonego ponad niebiosa;" Hebrajczyków 7:26 Na czym polega to wywyższenie?
"A oto podsumowanie tego, co mówimy: [główną myślą tego o czym mówimy jest to] mamy takiego najwyższego kapłana, który zasiadł po prawicy tronu Majestatu w niebiosach." Hebrajczyków 8:1
"Skoro i my mamy wokół siebie tak wielką chmurę świadków, zrzućmy z siebie wszelki ciężar i grzech, który nas tak łatwo osacza, w cierpliwości biegnijmy w wyznaczonym nam wyścigu; Patrząc na Jezusa, twórcę i dokończyciela wiary, który z powodu przygotowanej mu radości wycierpiał krzyż, nie zważając na hańbę, i zasiadł po prawicy tronu Boga." Hebrajczyków 12:1,2
Dawid pisze, że wielkość Boga jest niezbadana [niezgłębiona], a on sam wysławia wspaniałość chwały Bożego Majestatu, i zachęca do tego kolejne pokolenia
W Psalmie 145 :3-5 czytamy; "Wielki jest PAN i godzien wielkiej chwały, a jego wielkość jest niezbadana. Pokolenie pokoleniu będzie wychwalać twoje dzieła i opowiadać o twoich potężnych czynach. Będę wysławiać wspaniałość chwały twojego majestatu i twoje cudowne dzieła. I będą mówić o mocy twoich straszliwych czynów, a ja będę opowiadać twoją wielkość.
Kiedy trwał proces Jezusa, On sam wspomniał o swoim miejscu po prawicy Boga. To dodatkowo rozzłościło najwyższego kapłana. Czytamy o tym w Mateusza 26:63-65
"Lecz Jezus milczał. A najwyższy kapłan powiedział mu: Zaklinam cię na Boga żywego, abyś nam powiedział, czy ty jesteś Chrystusem, Synem Bożym? Odpowiedział mu Jezus: Ty powiedziałeś. Ale mówię wam: Odtąd ujrzycie Syna Człowieczego siedzącego po prawicy mocy Boga i przychodzącego na obłokach niebieskich. Wtedy najwyższy kapłan rozdarł swoje szaty i powiedział: Zbluźnił! Czyż potrzebujemy jeszcze świadków? Oto teraz słyszeliście bluźnierstwo." Mateusza 26:63-65
Przypomnijmy sobie jeszcze widzenie Szczepana. Co on widzi, tuż przed swoją męczeńską śmiercią?
"A on, pełen Ducha Świętego, patrzył uważnie w Oto widzę niebiosa otwarte i Syna Człowieczego stojącego po prawicy Boga.niebo i ujrzał chwałę Boga i Jezusa stojącego po prawicy Boga. I powiedział: " Dzieje 7:55,56
I jeszcze jedno ważne miejsce, które informuje nas o tym, że Chrystus będąc Zwycięzcą, zasiada z Ojcem na tronie. I to nie wszystko. Jest tam miejsce dla tych którzy zwyciężą...
"Oto stoję u drzwi i pukam. Jeśli ktoś usłyszy mój głos i otworzy drzwi, wejdę do niego i spożyję z nim wieczerzę, a on ze mną. Temu, kto zwycięży, dam zasiąść ze mną na moim tronie, jak i ja zwyciężyłem i zasiadłem z moim Ojcem na jego tronie." Objawienie 3:20,21
Dalej w Liście do Efezjan czytamy; "Prosząc, aby Bóg naszego Pana Jezusa Chrystusa, Ojciec chwały, dał wam Ducha mądrości i objawienia w poznaniu jego samego; Ażeby oświecił oczy waszego umysłu, abyście wiedzieli, czym jest nadzieja jego powołania, czym jest bogactwo chwały jego dziedzictwa w świętych; I czym jest przemożna wielkość jego mocy wobec nas, którzy wierzymy, według działania potęgi jego siły. Okazał ją w Chrystusie, gdy go wskrzesił z martwych i posadził po swojej prawicy w miejscach niebiańskich; Wysoko ponad wszelką zwierzchnością i władzą, mocą, panowaniem i ponad wszelkim imieniem wypowiadanym nie tylko w tym świecie, ale i w przyszłym." Efezjan 1:17-21
"Dlatego też Bóg wielce go wywyższył i darował mu imię, które jest ponad wszelkie imię; Aby na imię Jezusa zginało się wszelkie kolano na niebie, na ziemi i pod ziemią. I aby wszelki język wyznawał, że Jezus Chrystus jest Panem ku chwale Boga Ojca." Filipian 2:9,11
"Czy nie Ja, Pan, poza którym nie ma Boga? Oprócz mnie nie ma żadnego boga sprawiedliwego i wybawiciela. Do mnie się zwróćcie, wszystkie krańce ziemi, abyście były zbawione, bo Ja jestem Bogiem i nie ma innego. Przysiągłem na siebie, z moich ust wyszła prawda, słowo niezmienne, że przede mną będzie się zginać wszelkie kolano, będzie przysięgał wszelki język, mówiąc: Jedynie w Panu jest zbawienie i moc, do niego przyjdą ze wstydem wszyscy, którzy się na niego gniewali. Lecz wszelkie potomstwo Izraela uzyska w Panu zbawienie i chlubić się nim będzie." Izajasza 45:21-25
Warto zwrócić uwagę na kompatybilność tego proroctwa ze wyżej zacytowanymi słowami Pawła w Liście do Filipian.
"Jezus Chrystus wczoraj i dziś, ten sam i na wieki."
List do Hebrajczyków 13:8
”Jedynemu mądremu Bogu, Zbawicielowi naszemu, niech będzie chwała i majestat, moc i władza, teraz i po wszystkie wieki.” Amen. Juda 1:25
Subskrybuj:
Komentarze (Atom)